وقتی کسی صحبت میکنه مدام فکرم تو خلا هست .حواسم پرت هیچ جاست اما صحبتهای طرف مقابل رو با شنواییم حس نمی کنم مگر اینکه بارها وبارها بگم ببخشید یک بار دیگه بگید و تکرار کنه تکرار کنه . از خانواده جز بیماری مشترک روانی هیچ چیز به من ارث نرسید از همتون بدم میاد.
No comments:
Post a Comment