Thursday, October 09, 2014

طنزانه

حال مردم شده است ویترین ثبت احوال.
از این یکی بدبخت تر ندارید؟
داریم توی انبار است وارد بازار نشده است.
اینی که الان گفتید چند است؟
قابل شما را ندارد. شصت میلیون.
بدبختی دست دوم است؟
خانوم ما دست و پا و نسیه فروشی نمی کنیم. بدبختی داریم صفر کیلومتر، نقد می خرند می گذارند فیس بوک میلیون میلیون لایک می خورد.
بدبختی کافه ای داریم که با سیگار و دوربین لنز دار و چند عدد سلفی قهوه و فست فود رفع می شود این بدبختی ها لحظه ای هستند اما، اما با قیمت بالا.

بدبختی داریم که شخص به علت بی اعتنایی قرار گرفتن دچار انواع تومورهای سرطانی کاذب شده این نوع بدبختی مختص طبقات متوسط جامعه است که با یک عدد دوست دختر/پسر رفع و رجوع می شود.
این یکی چی؟
در این ویترین نمونه ای که مشاهده می کنید، شخص از دست و پا قطع است، اینترنت هم ندارد بدبختی اش کلا شخصی است و در دید عموم نیست. من برای شما توصیه نمی کنم. بدبختی باید توی چشم باشد. اگر می خواهید با بدبختی های مدرن رژه بروید مورد اول را به "سردرد" و "من یک آدم معمولی غمگینم" ضمیمه و با آن مانور بدهید. به ترتیب قیمت خرید بدبختی ها امروزی تر می شود. حالا پیشنهاد درخواستی شما کدام است؟
لطفا یک عصر جمعه، بدون یار، شکست عاطفی و تلخ ترین قهوه همراه با سلفی.

No comments:

Post a Comment