حس

به حداکثر آدم ها حس ناخوشایندی دارم دنزدیکی های تنفرد اما نه اینکه وقتی مریض باشند یا بمیرند پشیمانی ِ حاصل از عذاب وجدان بیایدد سراغم بیخ خرم را بگیرد یا که دلم بسوزد.نه اصلا این حس مال وقتی ست که زنده هستند با مردن رابطه ای ندارد که بخوادم بگویم ازحسم برگردم یا پشیمان شوم که چرا زنده بودنشان را حس خوبی نداشتم .درواقع با مرگ کسی حس ترحم ِحاصل از خوب یا بد بودن به من دست نمیدهد. هرچه هست از زنده بودن هست. از زنده ی ادمها درد میکشی گرنه مردن را که هیچ کس ازین قائده مستثنا نیست.همه میمیرند که بخواهم بگویم چون فقط این میمیرد دلم نمیاد ازش بدم بیاید. هیچ رابطه ای بین زنده و مرده ادمها نمیبینم