میشینم انقد بهت فکر می کنم بیشتر به اینکه بهت فحش می دادم اواخر خیلی زیاد از سر بی مهریات انقد یکی به دو می کنم اما هرکاری می کنم انگار حق رو به خودم می دم فحش های من از سر سادگی و بی سیاستی موقه ی عصبانیت بود و هیچ تو دلم نبود برعکس منتظر بودم عصابم اروم شه ارومم کنی تا قربون صدقت برم اما ارومم نمی کردی با سکوتت بیشتر عصبی میشدم و فحشت می دادم و خب انگار این باعث شد که راهی برات باز شه تا راحت و زودتر ولم کنی یکهو که به خودم میام یاد چطور منو رهاکردنت میوفتم یا اینکه نفهمیدم منو رها کردی حتی دلم خوش بود برمیگردی اگه اون ایمیل دروغی رو هم نمی دادی هیچوقت نمیفهمیدم ولم کردی اما از لحن نوشته فهمیدم که خودت نوشتی و حتی زورکی ایمیل دادی انگار که دلت یه ذره سوخته بود من صدتا ایمیل تو دو هفته بهت دادم که کجایی هنوزسفری و خیلی حرفای دیگه تو ایمیل همین که میدونم اون ایمیل رو هم خیلی زورکی دادی تا با دروغ مطلع شم که دیگه از زندگیم رفتی داغونم می کنه  دلم برا خودم میسوزه و این خوب نیست این همه سادگی اصلا خوب نیس من من دارم خفه می شم خفه