هر کس تنها یک عروسک کوکی است. که بخندیم که گریه کنیم. برای پنج دقیقه نقش بازی کنیم. گاه یکی از همین ها، هر کدام که بیشتر تکمیل کننده روحیات هر انسانی بوده به خوردمان می ماند آنوقت برای همیشه کوک روی لبخندهای مصنوعی، موزیانگی یا اندوه ما می ماسد.