Fuck morning

از صبح که بیدار می شویم هر یک به طریقی به همنوعانمان آسیب می رسانیم. یکی را عاشق می کنیم. فریب می دهیم و راحت می رویم سراغ بقیه کثافت کاری هایمان.  فقط می خواهیم حال خودمان خوب باشد. فقط می خواهیم خودمان بفهمیم. خودمان زرنگ باشیم. سیاس باشیم. محافظه کار باشیم. متنفع باشیم. به اینکه کسی را جایی سرخورده کرده ایم، امیدش را گرفته ایم، اعتمادش را سلب کرده ایم. ایمانش را به هرچه که هست و نیست تقلیل داده ایم فکر نمی کنیم. چون مهم نیست پس ارزش داده نمی شود. در نهایت به سادگی دیگران لبخندی موزیانه می زنیم. آخر فقط این احمق ها هستند که سادگی و صداقت دیگران را احمق می شمارند و رذل بودن خود را در پس کلمه زرنگی نهان می دارند با هر مقام و منصبی که باشند و نباشند. انگار ملزم به این همه خباثت  هستیم.