راوی نیازمند

من یک راوی ام و خودم به داستان هایم نیاز دارم که شخصیت آن باشم. گریه کنم. بخندم. حقه بازی کنم. خودم را در آنها ببینم. از نگاه های متفاوت قضاوت شوم. از نقطه ترین طبقه اجتماع یا بورژوایی که سرگرم مهمانی های اشرافی است. چیزی که نیستم باشم، خوشحال و چیزی که هستم نباشم، منزوی و افسرده، ملول و دردناک. به نداشته هایم عینیت بدهم. ساعت ها از جهان واقعیت دور و اسیر تخیلات خود ساخته شوی. من یک راوی نیازمندم.