تا حرف از مردن می آید همه یاد بخشش می افتند. تا حرف از رفتن می آید همه یاد خوبی ها می افتند. با این وجود بدی ها برای زنده ها است. زنده هایی که روزی مرگشان، عدم شان باعث تعریف به خوبی ها می شود. چه بی منطق ساده ایم.