یکی باشد که اولین و آخرین انتخابش باشم. قبل از اینکه دلتنگی را حس کنم بداند که دلتنگش هستم و سراغم بیاید. سراغی بگیرد. بپرسد. به رویم بیاورد. یکی باشد که من دلیل بی خوابی و نگرانی اش باشم. آنقدر مغرور و ضعیف هستم که می خواهم فقط من دلیل خوشحالی و گریه اش باشم. دوست دارم مردی را که برای یک زن زانو بغل بگیرد و گریه کند. بی هراس و بی شرم. اشک بریزد و آن زن که قدرت یک مرد در انحصار اوست با آمدنش با یک جواب امیدواری دهنده آرامش کند. یک مرد باشد که یک زن قدرتمندترین افتخار زندگانی اش باشد.
ن.ي
ن.ي
No comments:
Post a Comment